Projektowanie, wdrożenie i utrzymanie klastra High Availability

Brak dostępu do przechowywanych danych lub całkowita ich utrata to problemy, z którymi boryka się wiele przedsiębiorstw, niezależnie od ich wielkości czy poziomu zaawansowania wdrożonych systemów informatycznych. Każda awaria lub niedostępność zasobów i infrastruktury skutkują nie tylko stratami finansowymi, ale przede wszystkim utratą zaufania klientów.
W celu zminimalizowania przestojów i zapewnienia nieprzerwanej pracy w przypadku awarii niektórych elementów systemu, stosuje się klastry wysokiej dostępności (ang. High Availability Cluster).
Klastry HA to grupa serwerów, dublujących wzajemnie swoje funkcje, działając jak pojedynczy system. W przypadku awarii sprawny serwer przejmuje funkcje uszkodzonego, zapewniając ciągły czas pracy bez przestojów.

PROJEKTOWANIE I WDROŻENIE KLASTRÓW

Projektując klaster HA potrzeba co najmniej dwóch serwerów, macierzy a także połączenia między nimi.
Klastry HA mogą się składać się nawet z kilkudziesięciu węzłów, ale administratorzy pamięci masowej muszą zachować ostrożność wobec liczby maszyn wirtualnych i hostów dodawanych do klastrów. Użycie zbyt wielu może bowiem skomplikować równoważenie obciążenia.
Aby poprawnie skonfigurować klaster wysokiej dostępności, hosty w klastrze muszą mieć dostęp do tej samej współużytkowanej pamięci masowej. Dzięki temu w przypadku awarii maszyny wirtualne (VM) na danym hoście mogą zostać przełączone na inny host bez przestojów.

Konfiguracje klastrów wysokiej dostępności:

Aktywny / aktywny – Cały węzeł klastra jest aktywny w tym samym czasie. Ruch jest dystrybuowany we wszystkich usługach.
Aktywny / pasywny – każdy węzeł ma swój pasywny odpowiednik, który zostaje uruchomiony w momencie, gdy jego powiązany węzeł podstawowy ulegnie awarii.
N+1 – model, w którym wszystkie węzły są aktywne a tylko jeden pasywny. W przypadku awarii to on przejmuje rolę węzła, który przestał działać
N+M – konfiguracja analogiczna do poprzedniej, z tą różnicą, że oprócz węzłów aktywnych (N) występuje w niej wiele węzłów pasywnych (M)
W celu zaimplementowania klastrów do dyspozycji mamy wiele darmowych lub komercyjnych rozwiązań software, takich jak: IBM PowerHA SystemMirror, Linux-HA, HP Serviceguard, Oracle Solaris Cluster, Red Hat Cluster, Veritas Cluster Server, Evidian SafeKit, Microsoft Failover Clusters, lub HP StoreVirtual VSA

UTRZYMANIE KLASTRA

Działanie węzłów w klastrze wysokiej dostępności kontrolowane jest przez mechanizm odpytywania sieciowego, polegający na okresowej transmisji sygnału tzw. heartbeat, Ponieważ jest on jednym z najważniejszych elementów klastra ważne jest, aby był przekazywany przez różne media transmisyjne jednocześnie takie jak: sieć lokalna, magistrala SCSI lub linia szeregowa „null-modem”.