
Bezpieczeństwo telemedycyny opiera się na czterech rzeczach: potwierdzonej tożsamości pacjenta, poufnym kanale rozmowy, koncie pacjenta odpornym na przejęcie oraz portalu oddzielonym od systemu medycznego i regularnie testowanym. Teleporadę i e-rejestrację można prowadzić bezpiecznie przy użyciu prostych środków, o ile ktoś w placówce odpowiada za całość, a nie tylko za wybór dostawcy. Wiele szkód powstaje w miejscach pozornie drobnych: przy resecie hasła, w treści SMS-a i w rozmowie telefonicznej z osobą, której nikt nie zweryfikował.
Ten tekst pokazuje, jak zadbać o bezpieczeństwo telemedycyny w przychodni, sieci placówek i szpitalu: od wymogów prawnych, przez kanały kontaktu, po portal pacjenta i jego połączenie z systemem medycznym. Stan prawny na listopad 2026 r.; tekst ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Jeżeli Twoja placówka ma już portal lub rejestrację online, najszybszą weryfikacją ich stanu są testy penetracyjne aplikacji dostępnych z internetu.
Jakie przepisy regulują teleporady i usługi online dla pacjentów?
Teleporady i usługi online regulują jednocześnie przepisy o działalności leczniczej, o dokumentacji medycznej i prawach pacjenta oraz RODO, a w większych placówkach także ustawa o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (KSC). Podstawą jest art. 3 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej, zgodnie z którym świadczenia zdrowotne „mogą być udzielane za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności”. Organizację teleporady szczegółowo opisuje standard organizacyjny teleporady w podstawowej opiece zdrowotnej. Dotyczy on POZ; przy pozostałych świadczeniach stosuje się obowiązki ogólne, choć standard jest rozsądnym wzorcem także dla poradni specjalistycznych.
| Przepis | Czego wymaga | Co to oznacza dla IT i organizacji |
|---|---|---|
| Standard teleporady POZ, § 3 pkt 3 | Potwierdzenie tożsamości pacjenta przed udzieleniem teleporady | Stała procedura weryfikacji, taka sama dla lekarza i rejestracji |
| Standard teleporady POZ, § 3 pkt 5 | Warunki gwarantujące poufność, w tym brak dostępu osób nieuprawnionych do przekazywanych informacji | Wymagania dla pomieszczenia, sprzętu i kanału łączności, także przy pracy z domu |
| Standard teleporady POZ, § 3 pkt 6 | Przy przesyłaniu informacji o stanie zdrowia: integralność dokumentów i ochrona przed nieuprawnionym dostępem lub ujawnieniem | Dokumenty przekazywane przez portal z logowaniem, a nie zwykłą pocztą |
| Ustawa o prawach pacjenta, art. 24 ust. 1 i art. 27 ust. 1 pkt 4 | Ochrona danych z dokumentacji; dokumentację można udostępniać za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej | Portal wydaje wyniki wyłącznie pacjentowi lub osobie uprawnionej |
| Rozporządzenie o dokumentacji medycznej, § 1 ust. 4–6 | Dostęp tylko dla uprawnionych, identyfikacja osoby dokonującej wpisu, szacowanie ryzyka, aktualizacja oprogramowania | Konta imienne, logi, aktualizacje portalu i jego integracji |
| RODO, art. 9, 28, 32–35 | Ochrona danych o zdrowiu, umowy powierzenia, zgłaszanie naruszeń, ocena skutków | Umowa z dostawcą platformy, rejestr naruszeń, analiza przed wdrożeniem |
Placówka mająca status podmiotu kluczowego lub ważnego powinna dodatkowo ująć portal i platformę teleporad w systemie zarządzania bezpieczeństwem informacji (SZBI) jako systemy wykorzystywane przy świadczeniu usługi. Status zależy od wielkości i formy prawnej, a wstępnie można go sprawdzić w bezpłatnej ankiecie Kompas Regulacyjny.
Jak potwierdzić tożsamość pacjenta przed teleporadą?
Tożsamość pacjenta potwierdza się na podstawie danych, które sam podaje, zestawionych z drugim, niezależnym źródłem. Standard teleporady POZ dopuszcza trzy takie źródła: dane z dokumentacji medycznej lub deklaracji wyboru, dokument tożsamości okazany podczas wideoporady albo elektroniczne konto pacjenta założone po potwierdzeniu jego tożsamości. Z punktu widzenia bezpieczeństwa sama zgodność numeru PESEL podanego przez telefon to za mało, bo numer ten znają także członkowie rodziny, pracodawca i każdy, kto widział dokument pacjenta.
Sprawdzony przebieg teleporady telefonicznej wygląda tak:
- Lekarz dzwoni na numer zapisany wcześniej w dokumentacji, a nie na numer podany w dniu zgłoszenia przez nieznaną osobę.
- Prosi o imię, nazwisko i datę urodzenia, a następnie o jedną lub dwie informacje z dokumentacji, których nie ma na dowodzie osobistym, na przykład adres albo datę ostatniej wizyty.
- Do zakończenia weryfikacji nie podaje żadnych danych sam. Pytanie „czy rozmawiam z panią Anną Nowak, PESEL…” ujawnia dane przypadkowemu rozmówcy.
- Przy wątpliwościach kończy rozmowę i proponuje wizytę osobistą albo wideoporadę z okazaniem dokumentu.
- Odnotowuje w dokumentacji, że świadczenie zostało udzielone w formie teleporady (§ 3 pkt 4 standardu).
Ta sama procedura obowiązuje rejestrację. Prośby typu „proszę mi przypomnieć termin wizyty żony” albo „proszę wysłać wynik na inny adres e-mail” to typowy sposób wyłudzania informacji. Zmiana numeru telefonu lub adresu e-mail pacjenta powinna wymagać silniejszej weryfikacji niż umówienie wizyty, ponieważ dane kontaktowe służą potem do resetu hasła w portalu.
Osobną kategorią są opiekunowie dzieci i osoby upoważnione. Upoważnienie powinno być zapisane w systemie w sposób widoczny dla lekarza i rejestracji, żeby nikt nie rozstrzygał go z pamięci w trakcie rozmowy.
Telefon, wideo czy czat: który kanał teleporady jest najbezpieczniejszy?
Najłatwiej zabezpieczyć wideoporadę i czat prowadzone wewnątrz portalu, do którego pacjent się loguje, a najtrudniej zwykłą rozmowę telefoniczną i prywatne komunikatory. Różnica wynika z tego, że w portalu tożsamość potwierdza konto, transmisja jest szyfrowana, a placówka ma zapis zdarzeń.
| Kanał | Główne ryzyka | Zabezpieczenia |
|---|---|---|
| Telefon | Podszycie się pod pacjenta lub pod placówkę, rozmowa słyszana przez osoby postronne, prywatne telefony lekarzy | Oddzwanianie na numer z dokumentacji, pytania weryfikujące, telefony służbowe, osobne pomieszczenie |
| Wideoporada w portalu | Link do spotkania przekazany osobie trzeciej, nagrywanie po stronie pacjenta, słabe łącze | Wejście po zalogowaniu, pokój jednorazowy, poczekalnia, szyfrowanie transmisji |
| Czat i wiadomości w portalu | Przejęte konto pacjenta, załączniki ze złośliwą zawartością | Logowanie dwuetapowe, skanowanie załączników, ograniczenie typów plików |
| Poczta e-mail i prywatne komunikatory | Brak kontroli nad adresatem i kopiami, dane na prywatnych urządzeniach, brak śladu w dokumentacji | Niestosowanie do danych o zdrowiu; e-mail wyłącznie jako powiadomienie bez treści medycznych |
Poufność dotyczy też miejsca, w którym siedzi lekarz. Wymóg braku dostępu osób nieuprawnionych do przekazywanych informacji obejmuje gabinet z otwartymi drzwiami, głośnik zamiast słuchawek i teleporady udzielane z domu. Praca zdalna personelu medycznego wymaga służbowego sprzętu z szyfrowanym dyskiem, połączenia VPN z uwierzytelnianiem wieloskładnikowym i zakazu zapisywania dokumentów lokalnie. Zdalny dostęp lekarzy przez VPN z MFA był jednym z elementów naszej realizacji „Wdrożenie NIS2 w sieci 30 placówek medycznych: SOC 24/7, szyfrowanie danych i VPN z MFA dla 72 lekarzy”.
Standard POZ wymaga ponadto, aby placówka informowała pacjentów, przy użyciu jakich systemów udziela teleporad (§ 3 pkt 1 lit. aa). To dobry moment, żeby podać na stronie jeden oficjalny numer i jeden adres portalu. Pacjent, który je zna, łatwiej rozpozna fałszywy telefon lub SMS.
Teleporada a RODO: co musi być uporządkowane?
Od strony RODO teleporada wymaga uporządkowania trzech spraw: umowy z dostawcą platformy, zabezpieczeń adekwatnych do danych o zdrowiu i procedury na wypadek naruszenia. Dane o zdrowiu należą do szczególnej kategorii (art. 9 RODO), więc do oceny, czy zabezpieczenia są odpowiednie w rozumieniu art. 32, przykłada się wyższą miarę niż do zwykłych danych kontaktowych.
- Umowa powierzenia. Dostawca platformy do wideoporad, portalu lub bramki SMS przetwarza dane pacjentów w imieniu placówki, więc potrzebna jest umowa z art. 28 RODO. Zgodnie z art. 24 ust. 5 i 6 ustawy o prawach pacjenta jej realizacja nie może zakłócać udzielania świadczeń, a podmiot przetwarzający jest związany tajemnicą.
- Upoważnienia. Osoby, które utrzymują system i dbają o jego bezpieczeństwo, przetwarzają dane z dokumentacji na podstawie upoważnienia administratora danych (art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy o prawach pacjenta).
- Ocena przed wdrożeniem. Przed uruchomieniem nowej usługi online należy ustalić z inspektorem ochrony danych, czy wymaga ona oceny skutków dla ochrony danych (art. 35 RODO).
- Nagrywanie. Rejestrowanie rozmów lub wideoporad wymaga odrębnej analizy podstawy prawnej, okresu przechowywania i zabezpieczeń. Bez niej funkcję nagrywania lepiej wyłączyć.
- Naruszenia. Wysłanie wyniku do niewłaściwej osoby albo przejęcie konta pacjenta to naruszenie ochrony danych. Na zgłoszenie do Prezesa UODO są 72 godziny (art. 33), a przy wysokim ryzyku trzeba zawiadomić także osoby, których dane dotyczą (art. 34).
Typowe błędy w ochronie danych w ambulatorium zebraliśmy w tekście o RODO w przychodni.
Portal pacjenta i e-rejestracja: bezpieczeństwo konta i typowe ataki
Portal pacjenta jest aplikacją wystawioną do internetu, która ma dostęp do danych medycznych, dlatego przyciąga zarówno automatyczne skanery, jak i osoby zainteresowane konkretnym pacjentem. Według danych CSIRT CeZ przedstawionych 1 października 2026 r. wśród 1 441 incydentów obsłużonych w ochronie zdrowia w 2025 r. najczęstsze były oszustwa komputerowe, w tym phishing (580), podatne usługi (344) i wycieki danych uwierzytelniających (148) (komunikat Centrum e-Zdrowia). Wszystkie trzy kategorie mają odpowiedniki w usługach dla pacjentów: fałszywe wiadomości, niezałatany portal i hasła używane w wielu serwisach.
| Zagrożenie | Jak wygląda w praktyce | Zabezpieczenie |
|---|---|---|
| Przejęcie konta | Automatyczne próby logowania hasłami z wycieków z innych serwisów | Logowanie dwuetapowe, limit prób, sprawdzanie haseł na listach haseł ujawnionych |
| Wyliczanie kont (enumeracja) | Formularz rejestracji lub resetu hasła odpowiada inaczej dla numeru PESEL, który jest w bazie | Jednakowy komunikat i czas odpowiedzi niezależnie od wyniku, limit zapytań |
| Dostęp do cudzych danych | Zmiana identyfikatora w adresie strony otwiera wynik innego pacjenta | Sprawdzanie uprawnień po stronie serwera przy każdym żądaniu, testy penetracyjne |
| Fałszywe SMS-y i e-maile | Wiadomość „potwierdź wizytę” z linkiem do strony udającej portal | Powiadomienia bez linków do logowania, jeden oficjalny adres, informacja dla pacjentów |
| Słaby reset hasła | Odzyskanie konta wyłącznie na podstawie PESEL i daty urodzenia | Reset przez zweryfikowany kanał, powiadomienie o zmianie, wizyta w placówce w razie wątpliwości |
| Blokowanie terminów | Automaty rezerwują wolne wizyty lub przeciążają rejestrację | Limit rezerwacji na konto, potwierdzanie wizyt, ochrona przed ruchem automatycznym i atakami DDoS |
| Złośliwe załączniki | Plik przesłany przez formularz trafia na komputer rejestracji | Ograniczenie typów plików, skanowanie, otwieranie w odizolowanym środowisku |
Osobno trzeba ocenić e-rejestrację bez logowania, czyli formularz, w którym wystarczy podać imię, nazwisko i PESEL. Jest wygodna, ale nie powinna niczego ujawniać: ani tego, czy dana osoba jest pacjentem placówki, ani terminów jej wizyt. Potwierdzenie rezerwacji wysyła się na kontakt zapisany wcześniej w dokumentacji albo wymaga się aktywacji przy pierwszej wizycie.
Jak zabezpieczyć konto pacjenta przed przejęciem?
Konto pacjenta zabezpiecza się przede wszystkim przez wiarygodne założenie, drugi składnik logowania i kontrolę nad każdą zmianą danych kontaktowych. Kolejność działań przy projektowaniu lub przeglądzie portalu:
- Założenie konta. Konto z dostępem do wyników aktywuje się po potwierdzeniu tożsamości: osobiście w placówce albo środkiem identyfikacji elektronicznej. Samodzielna rejestracja na podstawie danych z formularza może dawać dostęp najwyżej do umawiania wizyt.
- Drugi składnik. Kod z aplikacji uwierzytelniającej jest bezpieczniejszy niż kod SMS, ale kod SMS jest wyraźnie lepszy niż samo hasło. Dla pacjentów starszych potrzebna jest ścieżka alternatywna, na przykład aktywacja urządzenia w rejestracji.
- Hasła. Wymagaj długości zamiast skomplikowanych reguł, odrzucaj hasła znane z wycieków i nie wymuszaj okresowej zmiany bez powodu.
- Ograniczanie prób. Limit nieudanych logowań na konto i na adres źródłowy oraz opóźnienia, które nie pozwalają zablokować konta pacjenta osobie trzeciej na stałe.
- Powiadomienia. Pacjent dostaje informację o logowaniu z nowego urządzenia, zmianie hasła, numeru telefonu i adresu e-mail. Zmiana kontaktu wymaga potwierdzenia na dotychczasowym kanale.
- Sesja. Automatyczne wylogowanie po okresie bezczynności, co ma znaczenie na współdzielonych komputerach.
- Dostęp opiekunów. Konto dziecka i dostęp osoby upoważnionej to odrębne uprawnienia z datą wygaśnięcia, a nie przekazywanie hasła.
- Historia dostępu. Pacjent widzi w portalu, kiedy i skąd logowano się na jego konto.
Treść powiadomień ma znaczenie równie duże jak logowanie. SMS widzi każdy, kto ma w ręku telefon, dlatego nie powinien zawierać nazwy poradni specjalistycznej, rozpoznania ani wyniku. Wystarczy data, godzina i prośba o zalogowanie się do portalu pod znanym adresem. Zasady uprawnień personelu po drugiej stronie portalu opisujemy w artykule o tym, kto ma dostęp do danych pacjenta.
Integracja portalu z systemem medycznym: jak nie otworzyć drogi do HIS
Portal potrzebuje danych z systemu medycznego: grafików, listy wizyt, wyników. Sposób, w jaki je pobiera, decyduje o tym, czy włamanie do portalu kończy się na portalu, czy na całej bazie pacjentów.
- Portal w strefie wydzielonej. Serwer dostępny z internetu stoi w osobnym segmencie sieci. Do sieci wewnętrznej przechodzą wyłącznie wskazane połączenia do interfejsu integracyjnego.
- Brak bezpośredniego dostępu do bazy. Portal rozmawia z systemem medycznym przez interfejs, który udostępnia tylko potrzebne operacje, a nie przez konto bazodanowe z pełnymi uprawnieniami.
- Najmniejsze uprawnienia. Konto integracyjne może odczytać grafik i zapisać rezerwację. Nie może przeglądać dokumentacji pacjentów, którzy z portalu nie korzystają.
- Kontrola po stronie serwera. Każde żądanie jest sprawdzane pod kątem tego, czy zalogowany pacjent ma prawo do wskazanego rekordu.
- Rozliczalność wpisów. Dane wprowadzone przez pacjenta, na przykład ankieta przed wizytą, są oznaczone jako pochodzące z portalu. Rozporządzenie o dokumentacji medycznej wymaga identyfikacji osoby dokonującej wpisu lub zmiany (§ 1 ust. 6 pkt 3).
- Logi i aktualizacje. Portal, interfejs i ich komponenty są aktualizowane według harmonogramu, a logi trafiają poza serwer portalu, żeby włamywacz nie mógł ich usunąć.
Przykład z dnia pracy przychodni: pacjentka rezerwuje wizytę wieczorem. Portal wysyła żądanie do interfejsu, interfejs sprawdza wolny termin i zapisuje rezerwację, a system medyczny odsyła wyłącznie potwierdzenie. Na serwerze portalu nie zostaje kopia kartoteki. Jeżeli portal zostanie przejęty, atakujący zyskuje tyle, ile może konto integracyjne.
Wymagania wobec samego systemu dokumentacji omawiamy w tekście o bezpieczeństwie EDM, a zapisy, które warto mieć w umowie z dostawcą portalu, w artykule o umowie z dostawcą oprogramowania medycznego.
Hosting, testy i monitoring: bezpieczeństwo telemedycyny od strony infrastruktury
Za usługę dostępną dla pacjentów przez całą dobę ktoś musi przez całą dobę odpowiadać. W praktyce składają się na to cztery elementy.
- Hosting z jasnym podziałem obowiązków. Umowa powinna rozstrzygać, kto aktualizuje system operacyjny, kto aplikację, kto wykonuje kopie i kto reaguje na alarm w nocy. Niejasność w tych punktach jest częstą przyczyną incydentów.
- Testy przed uruchomieniem i po zmianach. Test penetracyjny portalu obejmuje logowanie, reset hasła, kontrolę dostępu do rekordów, formularze i interfejs integracyjny. Powtarza się go po każdej większej zmianie funkcji. Między testami pracuje automatyczny skaner podatności.
- Odporność na przeciążenie. Rejestracja online w dniu otwarcia zapisów działa pod dużym obciążeniem, a celowy atak wygląda podobnie. Pomaga ochrona przed atakami DDoS i procedura awaryjna: rejestracja telefoniczna z listą papierową.
- Monitoring. Sygnały warte alarmu to fala nieudanych logowań, seria resetów haseł, logowania na wiele kont z jednego adresu i nietypowe zapytania do interfejsu. Obserwację całodobową zapewnia własny zespół lub zewnętrzny SOC 24/7.
Związek testów z wymaganiami ochrony danych opisujemy w tekście o audytach infrastruktury i testach bezpieczeństwa a RODO. W podmiotach kluczowych i ważnych testowanie systemu informacyjnego jest jednym ze środków wymienionych w art. 8 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o KSC.
Co zrobić, gdy dojdzie do incydentu w portalu pacjenta?
Po wykryciu incydentu w portalu trzeba najpierw zatrzymać dostęp atakującego, potem ustalić, czyje dane zostały naruszone, i równolegle pilnować terminów zgłoszeń. Kolejność działań:
- Zablokuj przejęte konta, unieważnij aktywne sesje i wymuś zmianę haseł. Przy podejrzeniu luki w aplikacji wyłącz zagrożoną funkcję albo cały portal i uruchom rejestrację telefoniczną.
- Zabezpiecz logi portalu, interfejsu i zapory, zanim zostaną nadpisane.
- Ustal zakres: które konta, jakie dane, od kiedy. Na tej podstawie inspektor ochrony danych ocenia ryzyko dla pacjentów.
- Zgłoś naruszenie Prezesowi UODO w ciągu 72 godzin, a przy wysokim ryzyku zawiadom pacjentów, podając, co się stało i co powinni zrobić.
- Jeżeli placówka jest podmiotem kluczowym lub ważnym, a zdarzenie jest incydentem poważnym, przekaż wczesne ostrzeżenie w ciągu 24 godzin i zgłoszenie w ciągu 72 godzin do CSIRT CeZ. To obowiązek odrębny od zgłoszenia do UODO.
- Usuń przyczynę, przetestuj poprawkę i dopiero wtedy przywróć usługę.
Podmioty objęte KSC mają też dwa obowiązki wobec użytkowników usługi wynikające z art. 9: zapewniają dostęp do wiedzy o cyberzagrożeniach, do czego wystarcza odnośnik do strony właściwego CSIRT, oraz umożliwiają zgłoszenie zagrożenia, incydentu lub podatności. W portalu pacjenta oznacza to widoczny adres lub formularz „zgłoś problem z bezpieczeństwem”. Szczegóły zgłoszeń opisujemy w artykule o CSIRT CeZ i zgłaszaniu incydentów.
Od czego zacząć: plan na tydzień i na kwartał
Bezpieczeństwo telemedycyny najłatwiej poprawić, zaczynając od przeglądu tego, co już działa, bez żadnych zakupów.
W tym tygodniu:
- spisz wszystkie kanały, którymi placówka kontaktuje się z pacjentami, razem z prywatnymi telefonami i komunikatorami;
- przejdź samodzielnie ścieżkę resetu hasła w portalu i sprawdź, co ujawniają komunikaty błędów;
- przeczytaj treść wysyłanych SMS-ów i usuń z nich informacje medyczne;
- przypomnij rejestracji procedurę weryfikacji tożsamości przez telefon.
W tym kwartale:
- zleć test penetracyjny portalu i interfejsu integracyjnego;
- włącz logowanie dwuetapowe dla kont z dostępem do wyników;
- przejrzyj umowy z dostawcami platformy, bramki SMS i hostingu pod kątem powierzenia, aktualizacji i czasu reakcji;
- przenieś serwer portalu do wydzielonej strefy i ogranicz uprawnienia konta integracyjnego;
- przećwicz scenariusz „portal wyłączony na dwa dni”.
FAQ: najczęściej zadawane pytania
Czy teleporada przez telefon jest zgodna z RODO?
Tak, pod warunkiem że placówka potwierdza tożsamość pacjenta i zapewnia poufność rozmowy. Przepisy dopuszczają udzielanie świadczeń za pośrednictwem systemów łączności, a RODO wymaga zabezpieczeń odpowiednich do danych o zdrowiu. W praktyce oznacza to oddzwanianie na numer z dokumentacji, pytania weryfikujące i rozmowę w pomieszczeniu bez osób postronnych.
Jak potwierdzić tożsamość pacjenta podczas teleporady?
Standard teleporady POZ wskazuje dane podane przez pacjenta zestawione z dokumentacją medyczną lub deklaracją wyboru, okazanie dokumentu tożsamości podczas wideoporady albo elektroniczne konto pacjenta. Poza POZ standard nie obowiązuje wprost, ale jest dobrym wzorcem. Z punktu widzenia bezpieczeństwa sam numer PESEL podany przez telefon to za mało.
Czy lekarz może prowadzić teleporady przez prywatny komunikator?
To rozwiązanie trudne do obrony. Placówka nie kontroluje, gdzie trafiają dane, nie ma umowy powierzenia z dostawcą i nie ma zapisu zdarzeń, a dane zostają na prywatnym telefonie. Bezpieczniejsza jest wideoporada lub czat w portalu, do którego pacjent się loguje.
Czy można wysyłać wyniki badań pacjentowi e-mailem?
Dokumentację wolno udostępniać za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, ale placówka odpowiada za to, żeby trafiła wyłącznie do osoby uprawnionej i była chroniona przed nieuprawnionym dostępem. Zwykły e-mail z załącznikiem tego nie gwarantuje. Lepszym rozwiązaniem jest powiadomienie bez treści medycznych i odbiór wyniku po zalogowaniu do portalu.
Jak zadbać o bezpieczeństwo e-rejestracji bez zakładania konta?
Formularz nie może ujawniać, czy dana osoba jest pacjentem placówki ani kiedy ma wizyty. Komunikaty powinny być takie same niezależnie od tego, czy numer PESEL jest w bazie, a potwierdzenie rezerwacji należy wysyłać na kontakt zapisany wcześniej. Potrzebny jest też limit zapytań i rezerwacji, który utrudnia działanie automatom.
Czy portal pacjenta musi mieć logowanie dwuetapowe?
Omówione przepisy nie nakazują konkretnej techniki logowania pacjentów, wymagają natomiast zabezpieczeń adekwatnych do zagrożeń i zgodnych z aktualnym stanem wiedzy. Przy koncie dającym dostęp do wyników i dokumentacji samo hasło trudno uznać za takie zabezpieczenie. Drugi składnik jest dziś rozsądnym minimum.
Czy przejęcie konta pacjenta trzeba zgłosić do UODO?
Przejęcie konta, przez które ktoś uzyskał dostęp do danych o zdrowiu, jest naruszeniem ochrony danych osobowych. Placówka ocenia ryzyko i co do zasady zgłasza naruszenie Prezesowi UODO w ciągu 72 godzin, a przy wysokim ryzyku zawiadamia także pacjenta. Podmiot kluczowy lub ważny sprawdza dodatkowo, czy zdarzenie jest incydentem poważnym zgłaszanym do CSIRT CeZ.
Jak możemy pomóc
Zdalny Admin pracuje z sieciami placówek medycznych. Testujemy portale pacjenta i e-rejestrację, projektujemy bezpieczne połączenie portalu z systemem medycznym, utrzymujemy serwery i monitorujemy usługi przez całą dobę. Jeżeli bezpieczeństwo telemedycyny ma być częścią szerszego przeglądu, obejmujemy je audytem NIS2/KSC. Wycena jest indywidualna. Napisz do nas w sprawie audytu, a zaczniemy od krótkiej rozmowy o tym, jakie usługi online prowadzi Twoja placówka.
